Ναζόν: Η δραματική ιστορία του Αϊτινού ποδοσφαιριστή που ξέφυγε από τους βομβαρδισμούς

​ΑΘΛΗΤΙΚΑ, ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, βομβαρδισμοί, Ιράν Όταν οι ισραηλινοαμερικανικοί βομβαρδισμοί άρχισαν να σκίζουν τον ουρανό της Τεχεράνης, ο Ντουκένς Ναζόν δεν βρισκόταν σε κάποιο καταφύγιο, ούτε σε αποστολή με την εθνική του. Ήταν απλώς ένας ποδοσφαιριστής που περίμενε να επιβιβαστεί σε μια πτήση. Ένας 31χρονος επιθετικός, «ο δικός μας Μπαπέ», όπως λένε χαμογελώντας στην Αϊτή. Μόνο που εκείνο το πρωινό, το χαμόγελο έσβησε. Μερικά λεπτά πριν από την απογείωση, ένα μήνυμα στο Snapchat άλλαξε τα πάντα. Σειρήνες. Καταφύγια. «Αν είσαι στο αεροπλάνο, ο Θεός σ’ αγαπάει. Οι σειρήνες μόλις ήχησαν» του είπε ο φίλος του από το Ισραήλ. Του απαντάω: «Ναι, είμαι μέσα”. Χάρηκα. Αρχίζουμε να κουβεντιάζουμε… και ξαφνικά ο κυβερνήτης σταματά. “Όλοι κατεβαίνετε. Οι βομβαρδισμοί ξεκίνησαν”. Εκεί έγινε πανικός». Η τύχη είχε παγώσει πάνω στον διάδρομο απογείωσης. Μέσα στον πανικό, εκείνος κράτησε την ψυχραιμία του. Πήρε τη βαλίτσα του, μπήκε στο λεωφορείο της ομάδας και γύρισε πίσω στην πόλη. Στον αντίθετο δρόμο, οι ουρές των αυτοκινήτων έφευγαν από την Τεχεράνη σαν ποτάμι που αναζητά διέξοδο. Όταν οι ισραηλινοαμερικανικοί βομβαρδισμοί άρχισαν να σκίζουν τον ουρανό της Τεχεράνης, ο Ντουκένς Ναζόν δεν βρισκόταν σε κάποιο καταφύγιο, ούτε σε αποστολή με την εθνική του. Ήταν απλώς ένας ποδοσφαιριστής που περίμενε να επιβιβαστεί σε μια πτήση. Ένας 31χρονος επιθετικός, «ο δικός μας Μπαπέ», όπως λένε χαμογελώντας στην Αϊτή. Μόνο που εκείνο το πρωινό, το χαμόγελο έσβησε. Μερικά λεπτά πριν από την απογείωση, ένα μήνυμα στο Snapchat άλλαξε τα πάντα. Σειρήνες. Καταφύγια. «Αν είσαι στο αεροπλάνο, ο Θεός σ’ αγαπάει. Οι σειρήνες μόλις ήχησαν» του είπε ο φίλος του από το Ισραήλ. Του απαντάω: «Ναι, είμαι μέσα”. Χάρηκα. Αρχίζουμε να κουβεντιάζουμε… και ξαφνικά ο κυβερνήτης σταματά. “Όλοι κατεβαίνετε. Οι βομβαρδισμοί ξεκίνησαν”. Εκεί έγινε πανικός». Η τύχη είχε παγώσει πάνω στον διάδρομο απογείωσης. Μέσα στον πανικό, εκείνος κράτησε την ψυχραιμία του. Πήρε τη βαλίτσα του, μπήκε στο λεωφορείο της ομάδας και γύρισε πίσω στην πόλη. Στον αντίθετο δρόμο, οι ουρές των αυτοκινήτων έφευγαν από την Τεχεράνη σαν ποτάμι που αναζητά διέξοδο. […]