Ένα διήγημα κάθε ημέρα – «Νύχτες που δεν θα ξαναρθούν» από τον Ηλία Φραγκάκη  

 [[{“value”:”

Λοιπόν, να τα πούμε ίσια: τα θερινά της Κυψέλης δεν ήταν απλώς σινεμά. Ηταν μια μικρή ομοσπονδία από καρέκλες που έτριζαν, κουνούπια με άποψη και γιασεμιά που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σε πείσουν ότι ζεις κάτι ρομαντικό. Οπως και η Κυψέλη δεν είναι γειτονιά ούτε αρχιπέλαγος, μα μια πολιτεία αυτόνομη και εξωτική. Είχε σύνορα. […]

Το άρθρο Ένα διήγημα κάθε ημέρα – «Νύχτες που δεν θα ξαναρθούν» από τον Ηλία Φραγκάκη   εμφανίστηκε πρώτα στο Ελεύθερος Τύπος.

“}]] [[{“value”:”Λοιπόν, να τα πούμε ίσια: τα θερινά της Κυψέλης δεν ήταν απλώς σινεμά. Ηταν μια μικρή ομοσπονδία από καρέκλες που έτριζαν, κουνούπια με άποψη και γιασεμιά που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σε πείσουν ότι ζεις κάτι ρομαντικό. Οπως και η Κυψέλη δεν είναι γειτονιά ούτε αρχιπέλαγος, μα μια πολιτεία αυτόνομη και εξωτική. Είχε σύνορα.
Το άρθρο Ένα διήγημα κάθε ημέρα – «Νύχτες που δεν θα ξαναρθούν» από τον Ηλία Φραγκάκη   εμφανίστηκε πρώτα στο Ελεύθερος Τύπος.”}]]  Πολιτισμός, διήγημα, Διηγήματα